TRAMO 12 - 1, 2, 3, 4, 5 e 6 ( 3,5 km ) A Coriscada

Atavesamos a estradiña que fica ó final desta noutrora emblemática chaira dos Muros de Chao, e adentrámonos nun espeso (2) bosque de pinos, onde baixamos ate bater con unha estradiña (1) que nos conducirá a unha enorme mámoa –no lugar de Barreiros -(4) que nos sinalizará o camiño de subida (3) cara o pico da Coriscada (521 m) a través dun camiño de terra.

O Camiño dos Arrieiros fáise visible aunque discurre entre zonas acotadas de difícil paso. Pasaremos a (5) rentes do pico da Coriscada para ir baixando (Ramisquiado e Pena das Latas) suavemente cara zonas boscosas, deixando á nosa dereita unha ringleira de muiños de vento ate bater co chamado Cruce de S. Pedro (baixando chegaredes o Baleo rumbo a Ortigueira), na estrada de Mañón a Ortigueira.

TRAMO 12 - 7, 8, 9, 10, 11 e 12 A cume e bisbarra da Coriscada

Chegamos a cume da Coriscada, onde unha pequena chaira (3 e 4) fáinos pensar nalgún tipo de asentamento ; o Camiño dos Arrieiros pasa a carón ( 1 e 2 ) dela pola sua suave aba mais vaise separando un chisco , polo que é imposible segui-lo pois teríamos que invadir fincas privadas.

Daquela baixamos da Coriscada (5) primeiro polo propio Camiño dos Arrieiros, para despóis seguir a través da pista de terra que nos vai levar ó cruce de San Pedro, onde batiremos coa estrada asfaltada en dirección Mañón-Ortigueira.

TRAMO 13 - ( 3 km) .- Monín

Iniciamos unha subida a través de cadros indicadores do Camiño dos Arrieiros, enclavados en unha zona tumular, ainda que a dia de hoxe poideron desaparecer por obra e froito dos coleccionistas, que teñen o seu campo de roubos naqueles paises , coma o noso, onde non hai control nin garda nin vela polo seu patrimonio.

Na primeira chaira contemplaremos duas mámoas recuperadas e dignificadas. Mágoa da desaparición do rótulo, obra dos mesmos depredadores a duas patas.

O Camiño dos Arrieiros sube envolto no monte baixo a través das zonas altas, primeiro o Coto de Vilariño (502 m) despóis o Bíncalo (409 m), parello coa pista de terra a nosa esquerda a través dos muiños eólicos.

O Camiño dos Arrieiros, como acabamos de decir, vai pola aba dos outeiros , ate baixar definitivamente a chaira do Cristo do Monte Blanco.

Nós , ante a imposiblidade de ir por él, dado que fica intransitable, iremos pola pista de terra que vai parello cara Munin.

Despóis de diversas baixadas e subidas, chégase a unha chaira onde a esquerda fica o imponente caserío de Munín, e poucos metros adiante a dereita o final do sendeiro que colleremos , os restos do Cruceiro do Cristo da Pena Blanca, que marca outro ancestral cruce de camiños.

O enorme Caserío de Munín fica abandonado.Dende eiquí pregamos que se recupere para a creación dun Centro Interpretativo, antes que caiga en máns privadas.

Este treceavo tramo, poderia encontrarse entre os máis fermosos,mais hoxendía é dos peores, polo seu discurrir pola aburrida pista de terra por tres longuísimos kilómetros.

.

TRAMO 14 - 1 e 2 .- ( 2 km ) Pena Blanca

Iniciamos a subida cara os complexos tumulares da Pena Blanca (386 m) e Pena Moura (333 m) , hoxe minorizados e destruídas polas excavacións eólicas alí consumadas .

TRAMO 14 - 3, 4, 5, 6 e 7 A Chaira do Cristo do Monte Blanco

Xustiño no pé da Pena Blanca existe unha zona achairada que é un cruce de camiños que creemos importante noutrora. Proba delo é o cruceiro alí implantado e hoxe dende xá ben anos, neste estado .

Este Cristo da Pena Blanca marca un ancestral cruce de camiños xusto o pé do emblemático outeiro sacro. Un chisquiño máis abaixo fica unha anterga (4) fonte. O Camiño dos Arrieiros que vén de crestear os outeiros que fican á altura do caserío de Munín, baixa cara esta chairiña , cara este Cristo da Pena Blanca e volta a subir cara os emblemáticos crestós deste especial outeiro, onde agárdannos restos das suas -chamémoslles- marcación de lindes pétreos (5)

TRAMO 14 - 13,12,11,10,9,e,8,- Monte Blanco

Unha chaira histórica (1) por onde o Camiño dos Arrieiros tiña o seu percorrido. A recoñeceredes fácilmente polos crestóns que a definen dende a lonxanía(2). Senlleiras pedrafitas fican como solitarias testemuñas dun tempo onde ficaban acompañadas de outras , e daban forma a construccións que só o bó facer dos nosos xovenes inestigadores fará redurdir da memoria coleciva.

E cando falamos dos xóvenes investigadores queremos decir da esperanza que temos depositados neles, para que collan o sabio mensaxe dos anos e sigan coa incansable tarefa de dignificar cada eido deste pais.

TRAMO 14 - 17, 16, 15 e 14 A Chaira da Pena Moura

Esta zona achairada tén os suficintes vestixios para emprender unha investigación urxente de toda a sua área. O Camiño dos Arrieiros pasa a rentes dela.